Ayrılığın Acısı ( Bir kadının Ağzından)

Ayrılığın Ardından: Unutamamak ve İçimdeki Bitmeyen Aşk

Ayrılığımızın üzerinden çok değil, sadece birkaç hafta geçti. Başlarda sana kırgındım. Dönmeyeceğini bildiğim halde içimden “Dönerse asla affetmem” diyordum. Kendimi kandırmaya çalıştım ama olmadı.

Sen gidince kendimi koca bir boşluğun içinde buldum. Sanki hiç gelmemişsin gibi, sanki o kadar zamanı birlikte geçirmemişiz gibi, sanki hiç sevmemişiz gibi hissettim. Unuttum sanmıştım… ta ki düne kadar.

Sensizliğe Alışmak Mümkün mü?

Dışarıda sabahlara kadar gezmek, arkadaşlarla gülüp eğlenmek güzel de, evde yalnız kalınca işler değişiyor. Yastıkla baş başa kaldığımda ya da karanlıkta sessizlik içinde düşündüğümde seni unutmak imkânsızlaşıyor. Hayatıma başkalarını aldım ama her kelimelerinde seni arıyorum. Sana ne kadar kızsam da, seni her zaman onlarla kıyaslıyorum. En kötü halin bile kimseye benzemiyor.

Seni Unutamamak Acıtıyor

En acısı da unutmamış olmam. Başkasını yerine koymak, yüreğimde yer açmak bana çok yabancı geliyor. Kızgınlığım geçmiş olsa da aşkım geçmemiş. Evet, unutmamışım. Ne kadar gülersem güleyim, içimde hâlâ seni özlüyorum.

Birkaç gün önce kendime acı vermemek için mesajlarını sildim, hayalini kafamdan çıkarmaya çalıştım, hatta numaranı bile sildim. Böyle daha kolay unuturum sandım. Başta rahattım, evet ama sensizlik çok kötü be. İtiraf edeyim, sana kızmalarını bile özlüyorum.

Giden Sensin, Kalan Ben

Giden sensin… Ben gitseydim belki daha kolay unutur, daha az acı çekerdim. Çünkü ancak sevmediğim birinden gidebilirdim. Demek ki sen sevmiyordun. İşte bu, içimi en çok acıtan şey.

Söylediğin her şeyin yalan olduğunu düşünmek çok zoruma gidiyor. Yine de, tüm kırgınlığıma rağmen dönmeni istiyorum. İşte ben bu kadar aptal bir aşığım. Yeniden bana sinirlenmeni, bana kızmanı, kıskanmanı, en güzeli de yeniden bana “aşkım” demeni istiyorum. Çünkü kimse senin gibi “aşkım” diyemiyor.

Hâlâ Seni Seviyorum

Ben sadece seni seviyorum, hâlâ ve hiç bıkmadan. Ayrılığa hâlâ inanamıyorum. Belki de bu, beni bırakıp gittiğin için. Belki de asıl canımı acıtan şey, gidişin değil; yalanların ve vazgeçişin.

O kadar bekledim ki… Belki sesimi özler, belki geri dönersin diye umut ettim. Ama gelmedin, aramadın. Senin beni unutup hayatına devam etmen, içimi en çok acıtan şey.

“Bir damla gözyaşın için dünyayı yakarım” diyen adam, beni gözyaşlarına boğup gitti. “Sensiz olamam” dediğimde “Şimdiye kadar nasıl bensiz yaptıysan, bundan sonra da devam edersin” deyip arkasına bile bakmadan gitti.

İkilemler İçinde Kaldım

Bunları hatırladıkça nefesim kesiliyor. Şimdi pişman olup dönsen, evet affederim. Ama kabul ediyorum ki, eskisi gibi güzel olamayız. Yaşattıklarını unutamam.

Ne gitmeni istiyorum ne de dönmeni. Ben sadece seni istiyorum. Unutamıyorum. Biliyorum, imkânsız diye bir şey yok. Ama “seven gitmezdi” diye bir gerçek var. Sen gittin ve beni bitirdin.

Şimdi ben, boşluktayım. Geride kalıp hayatı mahvolanım. Kendisiyle çelişen, dönmeni isteyip de dönmeyeceğini bilen, dönsen de eskisi gibi olamayacağımızı bilenim. Çünkü sen bitirdin. Seni deli gibi sevdiğimi bildiğin hâlde bırakıp gittin. Sen bitirdin…